Ο Γιώργος Φλωράδης ήταν επαγγελματίας μουσικός και έπαιζε συγκεκριμένα κλαρίνο. Παράλληλα υπήρξε και λαϊκός ποιητής, λόγω της ευχέρειας που είχε να «ταιριάζει» στίχους τόσο σε γάμους, όσο και σε άλλες στιγμές τις ζωής του, περιγράφοντας με αυτό τον τρόπο στιγμιότυπα ή σημαντικά γεγονότα. Παρά τις παραινέσεις του πατέρα του δεν ήταν αρχικά σίγουρος αν ήθελε να ασχοληθεί με τη μουσική, μέχρι την πρώτη του συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Μόγια.
